Wybór liceum
Wybór liceum jest chyba pierwszym świadomym wyborem młodego człowieka w ciągu jego całego życia. Wcześniej decydowali za nas rodzice, co się nam mniej lub bardziej podobało. Oczywiście w wielu przypadkach jest tak, że rodzice nadal mają decydujący głos w wyborze. Jakkolwiek jesteśmy już w takim wieku, że rodzice powinni respektować nasze prawo do samodzielnego wyboru. Nie jest to na tyle ważne decyzja by chronić przed nią dzieci, bo przecież w Polsce istnieje obowiązek chodzenia do szkoły do osiemnastego roku życia. Nie jest to również tak błaha sprawa żeby młodzi uczniowie nie czuli się usatysfakcjonowani możliwością podjęcia samodzielnej decyzji. Chociaż nasz charakter najbardziej kształtuje się między trzynastym a szesnastym rokiem życia to jednak licealny czas ma bardzo duży wpływ na kształtowanie naszych poglądów w niemal wszystkich sprawach. Dopiero tak na poważnie w liceum pyta się nas o zdanie i prosi byśmy zabierali głos w sprawach ważnych. Jest również czas stresu związanymi z nowymi kolegami oraz nauczycielami. Nauczyciel luzak jest to typ, co, do którego nigdy nie masz pewności. Niby na lekcjach spokojny, zawsze z żartem, niedawno sam skończył edukację, więc nie boi się wszczynać dyskusji. Sprawa przedstawia się z lekka inaczej, gdy przychodzi pora na sprawdzian albo, gdy od takiego nauczyciela czegoś potrzebujesz. Wydaje się bardziej podobny to nauczyciela z powołaniem, więc uczniowie są częściej skłonni go prosić o pomoc. Jednak jak przychodzi, co, do czego, rzadko otrzymują to, czego oczekiwali. Nauczyciel luzak nie czuje się w żaden sposób związany ze szkołą, więc na równi może od kogoś wymagać jak tez go kompletnie ignorować. Przychodzi do szkoły by odwalić swoją robotę, często w ogóle zawiedziony, że pracuje w takim miejscu zamiast robić wielką karierę. Nie wymaga tyle, co nauczyciele legendy, bo nie czuje potrzeby podbijania wyników egzaminów szkolnych. Nie można na niego również liczyć tak jak na nauczyciela z powołania, bo nie kieruje nim chęć przekazania wiedzy tylko zarobienia na życie.
Najczęstsze pytanie starożytnych greków dotyczyło powstania świata. Przestały im wystarczać wyjaśnienia zawarte w mitologii. Początkiem VI w.p.n.e zaczęto odchodzić od tez religijnych i skłaniać się ku wyjaśnieniom naukowym. Większość Greków uważała, że świat składa się z czterech żywiołów: wody, ognia, powietrza i ziemi. Szukano nie tylko wiedzy o powstaniu świata, ale także o pierwotnej materii. Demokryta z Abdery twierdził, że początkiem wszystkiego były atomy i próżnia. Stworzył on również pierwszą teorię dotyczącą tych malutkich cząsteczek. Zakładał, że są one nieskończone pod względem ilości i wielkości oraz że poruszają się ruchem wirowym w wszechświecie. Z atomów natomiast powstają ciała złożone. Wielcy filozofowie ateńscy głoszą swoje poglądy do coraz większego audytorium. Zdobywają poparcie, szacunek i uznanie swoich słuchaczy. Sokrates miewa zwyczaj przemawiać na agorze, Platon zakłada pierwszą szkołę filozoficzną a Arystoteles, uczeń Platona, który z czasem zerwał z poglądami swego mistrza, nauczał w szkole, którą sam stworzył a mianowicie Liceum. Najgorliwszym uczniem Sokratesa był Platon. Jednakże jego pytania o wartości, tj.: piękno, dobroć i prawdę były dla założyciela Akademii punktem wyjścia do rozważań o poznaniu świata. Platon szukał uogólnień, analizując zachowanie człowieka i otaczającą go przestrzeń. Postrzegał on świat jako obraz cieni istniejących w prawdziwym świecie. Uważał, że prawdziwe ideały istnieją tylko w innym wymiarze, w świecie ludzkim są tylko ich odbicia. Współcześni Platonowi sofiści głosili względność wszelkiego poznania. Platon jednak nie przyjął ich poglądów, nie mógł zrozumieć braku odniesienia do wspólnie przestrzeganych norm. Był przekonany o istnieniu dwóch światów a w swoich dziełach również propagował dualizm. Kolejnym jego poglądem był fakt, że każdy człowiek posiada intuicję, ponieważ dusza nim połączyła się z ciałem przebywała także w świecie idei. Kiedy trafia do świata cieni od czasu do czasu doznaje olśnienia i przypomina sobie rzeczy, które widziała w świecie iluzji. Platon zauważa również, iż człowiek młody poszukuje piękna ciała, z czasem dopiero zaczyna dostrzegać piękno wewnętrzne. Ten proces został nazwany miłością platoniczną, jest on synonimem miłości wyłącznie duchowej.
Żaden ze wspomnianych utworów nie zdobyi jednak takiej popularności jak Studium w szkarłacie Arthura Conan Doyle’a (1859-1930) powieść detektywistyczna, w której po raz pierwszy pojawi! się Sherlock Holmes. Holmes zadziwia wszystkich niebywałą inteligencją. Na błyskotliwe uwagi Holmesa, jego przyjaciel, doktor Watson zwykł mawiać w prawdziwym osłupieniu: “Jak, na Boga, do tego doszedłeś Holmesie?”. Dwaj współpracujący ze sobą przyjaciele mieszkają w Londynie przy Baker Street. Watson, darzący Sherlocka Holmesa szczerym podziwem, na kartach czterech powieści i pięćdziesięciu sześciu opowiadań skrupulatnie spisuje wyczyny przyjaciela. Holmes swym talentem detektywa do złudzenia przypomina Dupina z opowiadań Poe’go, choć Conan Doyle twierdzi, iż prototypem jego bohatera, był poznany niegdyś w Edynburgu wykładowca. Holmes to niepoprawny samotnik, który, gdy nie pracuje, często popada w apatię. Zwalczyć ją próbuje namiętnym muzykowaniem na skrzypcach i kokainą. W przeciwieństwie do poprzedników Holmes nie jest amatorem. Solidnie przygotowywał się do zawodu detektywa – jest mistrzem kamuflażu, ma za sobą żmudne studia nad ściganiem złoczyńców, na przykład potrafi odróżnić rodzaj cygara jedynie na podstawie popiołu, który znajdowany jest na miejscu zbrodni. W jego życiu nie liczy się nic, co nie ma związku z wykonywanym zawodem. Co i jak W olbrzymiej większości opowieści kryminalne zawierają w sobie zagadkę do rozwiązania. Zostaje popełnione przestępstwo, bardzo często jest to morderstwo, i nawet jeśli znalezienie sprawcy wydaje się proste, udowodnienie zbrodni i wyjaśnienie jej okoliczności wymagają skomplikowanego dochodzenia. Głównym wątkiem jest zatem poszukiwanie, koniecznie przez inteligentnego detektywa o bogatej osobowości, kolejnych śladów i dowodów prowadzących do rozwiązania zagadki. Powieści kryminalne przypominają w formie i treści powieści sensacyjne. Założeniem jest tutaj rozwikłanie pozornie nierozwiązywalnej zagadki związanej z popełnioną zbrodnią. Cóż może być trudniejszego od znalezienia sprawcy tak zwanego “morderstwa za zamkniętymi drzwiami”? Policja znajduje zwłoki człowieka w pokoju zamkniętym od wewnątrz, co wskazuje na to, że w chwili popełnienia zbrodni w pomieszczeniu znajdowała się tylko ofiara. Czytelnik takiej powieści stara się wraz z detektywem rozwiązać zagadkę. Aby odpowiedzieć na pytanie: “Kto zabił?”, prowadzący śledztwo musi wykazać się sprytem i niemałą inteligencją.
Liberalizm jest jedną z najbardziej tolerancyjnych ideologii w historii. Do dziś wielu ludzi głosi jego poglądy. Liberalizm jest ideologią, w której najwyższą wartością jest wolność. Tu stawiane są znacznie wyżej prawa jednostki, niż całej wspólnoty. Ludzie we wszystkich sferach mogą prowadzić nieskrępowaną niczym działalność. Liberalizm jest uważany za najbardziej tolerancyjny ustrój. Powstał on w okresie oświecenia. Początkowo związany był jedynie z nurtem filozoficznym, ale później zaczął wchodzić w życie społeczne. Niósł za sobą ogromne zmiany w ustroju, między innymi zniesienie feudalizmu, pańszczyzny oraz przywilejów szlacheckich. Celem tego było wprowadzenie równości wszystkich wobec prawa, zniesienie absolutyzmu oraz ograniczenie władzy kościelnej. Wiązały się też z tym zasady tolerancji oraz wprowadzenie trójpodziału władz w państwie W tymże czasie pojawiła się ideologia, która starała się bronić starego porządku i był to konserwatyzm. Krytykowała ona demokrację oraz stawiała wyżej prawa całej wspólnoty, niż indywidualnej jednostki. Liberalizm nie nawiązywał już tylko do tradycji i do religii, ale chciał iść z duchem czasu. Rasizm jest jedną z radykalnych ideologii. Często prowadzi nawet dzisiaj do niepotrzebnych konfliktów. Rasizm jest dyskryminacją rasową. Nie jest to naukowa ideologia, a jej założeniem jest istnienie ras wyższych nad drugimi rasami. Rasy wyższe starają się przetrwać i dlatego chcą rządzić nad tymi niższymi. W rasizmie istnieje przekonanie, że jeśli są znaczące różnice w wyglądzie pomiędzy rasami, to różnią się one między sobą również intelektem oraz zachowaniem. Został on potępiony przez wiele organizacji międzynarodowych między innymi przez ONZ oraz UNESCO. Nigdy nie było jednolitego pojęcia rasizmu, dlatego najpierw należy poznać jego historię. /kiedy mówi się o rasach, to już wywołuje kontrowersje. Dziś kojarzony jest z pochodzeniem, ale częściej z kolorem skóry. Często genetycznie ludzie z tej samej rasy różnią się od siebie bardziej, niż ludzie pomiędzy dwiema różnymi rasami. Dlatego właśnie rasizm nie ma pokrycia z rzeczywistością. Czasami rasy pozwiązywano z religia, jak robił to Ku Klux Klan. Istniało wielu przywódców państwowych, którzy byli za rasizmem i często tłumaczyli się poglądami religijnymi i Pismem Świętym. Rasizm jest jedną z radykalnych ideologii. Często prowadzi nawet dzisiaj do niepotrzebnych konfliktów. Rasizm jest dyskryminacją rasową. Nie jest to naukowa ideologia, a jej założeniem jest istnienie ras wyższych nad drugimi rasami. Rasy wyższe starają się przetrwać i dlatego chcą rządzić nad tymi niższymi. W rasizmie istnieje przekonanie, że jeśli są znaczące różnice w wyglądzie pomiędzy rasami, to różnią się one między sobą również intelektem oraz zachowaniem. Został on potępiony przez wiele organizacji międzynarodowych między innymi przez ONZ oraz UNESCO. Nigdy nie było jednolitego pojęcia rasizmu, dlatego najpierw należy poznać jego historię. /kiedy mówi się o rasach, to już wywołuje kontrowersje. Dziś kojarzony jest z pochodzeniem, ale częściej z kolorem skóry. Często genetycznie ludzie z tej samej rasy różnią się od siebie bardziej, niż ludzie pomiędzy dwiema różnymi rasami. Dlatego właśnie rasizm nie ma pokrycia z rzeczywistością. Czasami rasy pozwiązywano z religia, jak robił to Ku Klux Klan. Istniało wielu przywódców państwowych, którzy byli za rasizmem i często tłumaczyli się poglądami religijnymi i Pismem Świętym.