Filozoficzne tematy

admin — Mon, 27 Sep 2010 12:29:15 +0000

Pierwszym tematem, żywo omawianym w starożytnym Egipcie były kwestie kosmologiczne. Egipcjanie wyobrażali sobie powstanie świata na podobieństwo kształtowania ziemi egipskiej przez wody Nilu. Uważano, że świat powstał dzięki narodzinom wyspy wśród wód oceanu pierwotnego. Następnie kształtował ją Bóg, który w procesie tym objawił swoją twórczą siłę. W późniejszym czasie twierdzono zaś, że gwiazdy, zwierzęta, księżyc i rośliny wywodzą się z różnych części ciała Boga. We wszystkich dyskusjach w Egipcie wyraża się refleksja o porządku świata wyrażonym w Maat czyli w sprawiedliwości, właściwości i ładzie. Maat to prawo wyrażające reguły panujące w świecie bogów i ludzi. Porządek ten zależy od woli Boga Re i jego sojuszników. Walczą oni z siłami zła, bezładu i chaosu. Staroegipska etyka została opracowana przez kapłanów. Uczyli oni, że zasady moralne biorą swój początek w równoległym, nadprzyrodzonym świecie. Egipcjanie wierzyli również, że po śmierci będą pracowali na błogosławionych polach i niebiańskich łąkach. Życie w zaświatach miało wynagrodzić ubogim i nieszczęśliwym zło tego świata. Przekonani byli także, że ich krzywdziciele zostaną za swe czyny srogo ukarani. Ideologia i kultura Mezopotamii jest jednorodna, którą zapoczątkowali Sumerowie. Ich koncepcje zostały przyjęte przez Babilon i Asyrie. Watki filozoficzne przekazane zostają w hymnach religijnych, modlitwach, zaklęciach i utworach rytualnych. Zachowały się także mity, z których możemy odczytać wskazówki, mówiące o powstaniu i kształtowaniu się świata. Mowa jest o tym, że niebo i ziemia pierwotnie tworzyły jedno, lecz zostały rozłączone. Pojawia się także ważna koncepcja teologiczna twierdząca, iż bogowie, człowiek i świat posiadają zbliżoną naturę i są wzajemnie połączone. Człowiek nie wie, jaką rolę odgrywają w jego życiu bogowie i dlatego w swym życiu popełnia błędy. W świecie rządzącym przez siły wyższe, człowiek jest ulepiony z gliny. Został on stworzony po to by był wiernym sługom i niewolnikiem bóstw. Pojęcie walki w tej filozofii jest wieloznaczne. Uważana jest ona za czyn wspaniały i wzniosły. Uważana jest również do ukonstytuowania wartości tj.; dobro i porządek. Występuje ona zawsze na tle bezprawia, chaosu i bezładu. Myśliciele babilońscy mimo wszystkich pozytywów, które walce przypisywali, nie wierzyli jednak, że może ona rozstrzygnąć podstawowe problemy człowieka – problem wyboru, śmierci czy odpowiedzialności i posłuszeństwa. Ideologia i kultura Mezopotamii jest jednorodna, którą zapoczątkowali Sumerowie. Ich koncepcje zostały przyjęte przez Babilon i Asyrie. Watki filozoficzne przekazane zostają w hymnach religijnych, modlitwach, zaklęciach i utworach rytualnych. Zachowały się także mity, z których możemy odczytać wskazówki, mówiące o powstaniu i kształtowaniu się świata. Mowa jest o tym, że niebo i ziemia pierwotnie tworzyły jedno, lecz zostały rozłączone. Pojawia się także ważna koncepcja teologiczna twierdząca, iż bogowie, człowiek i świat posiadają zbliżoną naturę i są wzajemnie połączone. Człowiek nie wie, jaką rolę odgrywają w jego życiu bogowie i dlatego w swym życiu popełnia błędy. W świecie rządzącym przez siły wyższe, człowiek jest ulepiony z gliny. Został on stworzony po to by był wiernym sługom i niewolnikiem bóstw. Pojęcie walki w tej filozofii jest wieloznaczne. Uważana jest ona za czyn wspaniały i wzniosły. Uważana jest również do ukonstytuowania wartości tj.; dobro i porządek. Występuje ona zawsze na tle bezprawia, chaosu i bezładu. Myśliciele babilońscy mimo wszystkich pozytywów, które walce przypisywali, nie wierzyli jednak, że może ona rozstrzygnąć podstawowe problemy człowieka – problem wyboru, śmierci czy odpowiedzialności i posłuszeństwa.

Nauka i edukacja

Filozoficzne tematy