Wielcy myśliciele
Cyceron był sławnym mówcą sądowym i politycznym, które cechowała erudycja, polot i dowcip. Marcus Tullius Cicero żył w latach 106 – 43 p.n.e. Pisał dzieła retoryczne, które dotyczyły teorii wymowy, doboru materiałów, sposobu wygłaszania przemówień i stylu oraz języka. Cyceron w ten sposób rozwijał poglądy Greków. Można wymienić jego utwory takie, jak: De oratore (O mówcy), Brutus, Orator, De re publica (O państwie), De officiis (O powinnościach), De finibus bonorum et malorum (O granicach dobra i zła), Listy, Mowy przeciwko Katylinie, W obronie Milona i Filipiki przeciwko Antoniuszowi oraz Mowy przeciwko Werresowi. Najciekawszym dziełem Cycerona jest traktat filozoficzny – Topica, który wzorował się na arystotelesowskim utworze o tej samej nazwie. Cyceron był eklektykiem i wzorował się na kilku systemach filozoficznych. Uznawał etykę stoicką, a negował swobodę obyczajów. Dialog był dla niego najlepszą formą głoszenia filozofii. Do jego zasług można zaliczyć stworzenie łacińskiej terminologii i zapoznanie Rzymu z grecką filozofią. Wywarł wielki wpływ na twórców europejskich. Demokryt z Abdery, jako pierwszy filozof, stworzył materialistyczny pogląd na świat. Demokryt z Abdery żył w latach 460 – 370 p.n.e. Należy do najbardziej uniwersalnych i wszechstronnych filozofów, podobnie jak Arystoteles. Demokryt zdobywał wiedzę od kapłanów egipskich i magów babilońskich, a następnie był uczniem Leucypa. Jego niektóre dzieła zachowały się dzięki Epikurowi i Lukrecjoszowi. Nazwany został śmiejącym się filozofem, gdyż uznawał eudajmonię za najwyższe dobro. Rozumowe poznanie dobra według niego prowadzi do zadowolenia – pogody ducha. Jest twórcą starożytnego atomizmu. Uważał, iż świat to materia złożona z niepodzielnych cząstek, atomów, które pozostają w nieustannym ruchu. Poprzez twierdzenie wierzył, że są tylko dwa rodzaje wiedzy: prawdziwa, którą reprezentuje rozum i fałszywa, którą kierują zmysły. Z jego poglądów korzystali późniejsi myśliciele, m.in. Platon, Arystoteles. Demokryt uważał, że człowiek ze stanu zwierzęcego przeistacza się w istotę kulturalną. Myśliciel zajmował się i rozwinął takie dziedziny, jak: ontologia, gnoseologia, aksjologia.