Filozofowie
Konfucjusz to pierwszy znany nam filozof starożytnych Chin. W swej działalności przywiązywał ogromną wagę do organizacji dobrego i rzetelnego ustroju w państwie. Państwo Chińskie, według jego poglądów powinno mieć swe oparcie w etyce i obyczajowości. Zajmował się on sprawami politycznymi księstwa Lu, powstałego około 510 roku p.n.e. Ideału państwa szukał on w czasach panowania w Chinach pierwszych dynastii Czok i Song-In. W nich widział świetność, ład, harmonię, pokój i szczęście. Dążył też do tego by ówczesne państwo zostało ukształtowane na podobieństwo tych zasad. Filozof opiera swe poglądy na powszechnej chińskiej teorii. Uważa, że to niebo ma wpływ na życie ludzi, a także jest źródłem wartości politycznych i moralnych. Dla Konfincjusza niebo jest gwarancją pokoju i szczęścia. To siła rozumna, która wszystkim kieruje i określa cele. Tę głęboką wiarę w rolę nieba, filozof także przekazywał swoim uczniom. Twierdził, że odnalezienie drogi do nieba zapewni ludziom wieczny spokój. Natura człowieka sprawia, że często wybiera on drogę zła, co jest przyczyną wielu nieszczęść i wiecznej zguby. Początki chińskiej myśli filozoficznej związane są z konfuganizmem. Dawni Chińczycy uważali, że wszystko uzależnione jest od woli nieba, natomiast władca państwa uważany był za syna nieba. Według mitologii na początku wszechświat był chaosem. Z tego mroku zrodziły się dwa duchy: In i Jang. Zajęły się one wprowadzeniem porządku i ładu w świecie. Jang rządził ziemią, a In niebem. W późniejszych latach duchy te przekształcają się w siły natury. W filozofii chińskiej In był pierwiastkiem biernym, ciemnym i żeńskim. Jang aktywnym, jasnym i męskim. Z połączenia tych dwóch części powstał świat. Niebo cieszyło się wśród mieszkańców Chin ogromnym szacunkiem. Według ich koncepcji zostało stworzone z bóstwa, a cechowała je rozumność i sprawiedliwość. Właściwością charakterystyczną dla chińskiej filozofii było lekceważenie nauk przyrodniczych. Uwagę koncentrowano przede wszystkim na samodoskonaleniu moralnym człowieka. Przyrodoznawstwem pogardzono, dlatego przeżywało ono poważne trudności rozwojowe. Jedyną wskazówką pochodzącą z tej nauki były wspomniane już pierwiastki Jang – żeński i In – męski. Te dwa elementy do dziś znajdują się tradycyjnych podręcznikach medycyny chińskiej.