Europejska filozofia
W kręgu kultury europejskie, po raz pierwszy terminem “filozofia” posłużył się grecki mędrzec Pitagoras. Sam siebie również nazwał filozofem oraz poszukiwaczem i miłośnikiem mądrości. Filozofia zrodziła się w wielu krajach i różnych kręgach kulturowych. Zrodziła się z pytań, które zadawał człowiek, chcący poznać świat i zapanować nad przyrodą. Filozofia już od najdawniejszych czasów stara się na nie odpowiedzieć jak również starała się poznać sens i sposób ludzkiego życia. Odpowiedzi, których udzielała często nie miały żadnego uzasadnienia, lecz wywodziły się z genialnej myśli. Nie dysponując żadną konkretną wiedzą, filozofowie opierali swe wypowiedzi na domyślać. Z powodu braku odpowiednich badań, nauka ta brała na siebie funkcji badawcze. W miarę pojawienia się kolejnych dziedzin tj.: filologia, psychologia czy socjologia, filozofia bazuje na ich naukowym poznaniu. Filozofię można podzielić według kilku kryteriów. Najczęściej spotykanym jest podział nauki na: metafizykę, greseologie, czyli teorię poznania, logikę, etykę oraz filozofię społeczną. Do niedawna jej nieodzownym elementem była też psychologia, jednakże obecnie uważana jest za wyodrębnioną naukę. Ogromne znaczenie dla filozofii na jej historia. Bada ona dzieje rozwoju doktryn filozoficznych. Lao-tsy żyjący w drugiej połowie VI wieku był twórcą taoizmu, głównego prądu, z którego wywodzi się filozofia Chin. Głosił on pochwałę zasad nie działania na podstawie tao. Tao jest źródłem wyodrębnienia wszystkich rzeczy i stworzeń z panującego chaosu i bezładu. Uważał, że substancja ta zrodziła się z nieba i ziemi. Stała się niezależna, aktywna i można ja uznać za materię podniebną. Każda rzecz uczestniczy w tao poprzez specyficzne dla siebie własności. Proces tworzenia się rzeczy Lao-tsy uznał za stały. Twórca nauki opierał swe poglądy na wieczne niebycie. Osiągnął on szczęście poprzez nieuprawianie działania oraz zapobieganiu nieszczęściom. Niedziałanie, rozumiał unikanie działalności takiej, która jest sprzeczną z naturą człowieka. Uważał, że nie należy cenić wartości materialnych, bo prowadzi to do rodzenia się zła i nienawiści. Najlepsza sytuacja jest wówczas, gdy ludzie pozostają w niewiedzy, mają puste umysły i serca a pełne żołądki. Według niego należy też zlikwidować naukę i wiedzę, a nieoświecony lud będzie wtedy obowiązkowy i litościwy. Pragnienie narusza zrodzony porządek i bezgraniczny spokój. Mistrz potępia również wojnę, przemoc i głosi ideał pokoju. Ma być on zrealizowany poprzez wyzbycie się dążeń i powrót do pierwotnych i naturalnych cech człowieka.