Sokrates
Sokrates uznany był za najmądrzejszego z ludzi. Twierdził on, że świadomość własnej niewiedzy jest największą wiedzą. Był filozofem wybitnym, ale bardzo roztargnionym. Dyskutował o metodach zdobywania wiedzy i odnoszeniu jej do postępowania człowieka. Nie pozostawił po sobie żadnych pism czy notatek, ponieważ uważał, że pismo osłabia pamięć. Poglądy Sokratesa znany z relacji jego uczniów. Głównie Platon uczynił go bohaterem swoich dialogów. Metoda Filozofa nosi nazwę macierzyńskiej. Mędrzec jest akuszerem, który pomaga uczniowi zrodzić prawdę z siebie, ponieważ wierzy, że wiedzę człowiek może odnaleźć tylko w samym sobie. Ten sposób jest skuteczny tylko wobec ludzi, w których podświadomości tkwi jakaś nieujawniona jeszcze myśl. Nie można jej stosować wobec tych, których określa się mianem głupców. W takim przypadku należy posłużyć się ironią. Polega ona na tym, że nauczyciel najpierw udaje, że wierzy rozmówcy a następnie krok po kroku pokazuje mu jego słabe strony i niedociągnięcia. Ośmiesza wady aż do chwili, gdy rozmówca gotów jest odrzucić to, co sam powiedział. Koniec życia Sokratesa urasta do rangi symbolu. Wypijając śmiercionośny wywar, stał się symbolem męczennika, gotowego umrzeć za prawdę. Starożytni filozofie do głoszenia swoich poglądów wybierali miejsca szczególnie piękne i urokliwe. Zenon z Kation głosił swoje poglądy w okolicach ateńskiego rynku, przy pięknej budowli, ozdobionej uroczymi freskami o nazwie Stoa Poikile. Był w Atenach bardzo popularnym mędrcem gdyż swoje słowa potrafił zamienić w czyny. Był także twórcą długowiecznej szkoły, trwającej także za czasów Cesarstwa Rzymskiego. Filozofia stoików miała pomóc ludziom przygotować się do życia i działania zgodnego z prawami natury. Miały to być czyny zgodne z rozsądkiem człowieka. Filozofia ta zakładała, że człowiek postępując rozsądnie, jednocześnie postępuje moralnie. Namiętność według ich poglądu to uczucie przeciwne duszy. Wyzwoleniem od namiętności i żądzy jest cnota, która potrafi wyleczyć człowieka z grzesznych uczuć. Cnotę należy praktykować poprzez nieuleganie pokusom i trafnym wyborom. Mędrzec potrafi zmienić swój los ze spokojom oraz odrzucić namiętność i grzech. Starożytni filozofie do głoszenia swoich poglądów wybierali miejsca szczególnie piękne i urokliwe. Zenon z Kation głosił swoje poglądy w okolicach ateńskiego rynku, przy pięknej budowli, ozdobionej uroczymi freskami o nazwie Stoa Poikile. Był w Atenach bardzo popularnym mędrcem gdyż swoje słowa potrafił zamienić w czyny. Był także twórcą długowiecznej szkoły, trwającej także za czasów Cesarstwa Rzymskiego. Filozofia stoików miała pomóc ludziom przygotować się do życia i działania zgodnego z prawami natury. Miały to być czyny zgodne z rozsądkiem człowieka. Filozofia ta zakładała, że człowiek postępując rozsądnie, jednocześnie postępuje moralnie. Namiętność według ich poglądu to uczucie przeciwne duszy. Wyzwoleniem od namiętności i żądzy jest cnota, która potrafi wyleczyć człowieka z grzesznych uczuć. Cnotę należy praktykować poprzez nieuleganie pokusom i trafnym wyborom. Mędrzec potrafi zmienić swój los ze spokojom oraz odrzucić namiętność i grzech.