Ideologia wolności
Anarchia była ideologią wolności, jednak jak sama nazwa wskazuje wiązały się z nią konsekwencje nieładu w państwie. Anarchizm jest ideologią, w którym społeczeństwo żyje w pełnej równości wobec siebie i prawa. Ważna była tu ludzka solidarność oraz poszanowanie życia i wolności każdej jednostki. Był to początkowo ruch społeczny, który dążył do tych celów. Największą przeszkodą tego ustroju była hierarchia społeczna. Z tego właśnie powodu anarchizm dążył do zniesienia wszelkiej władzy państwowej, kapitalizmu oraz wyzysku ludzkiego. Ludzie pragnęli stworzyć państwo, które będzie równe, wolne, a wszystko będzie organizowane dobrowolnie zarówno w sferze politycznej, jak i ekonomicznej. Anarchiści szczególnie krytykują faszyzm, monarchię o totalitaryzm. Uważają, że wszelka władza, która jest scentralizowana prowadzi do konfliktów i jest źródłem zahamowania rozwoju społeczeństwa. Tutaj to ludzie stanowią władzę ustawodawczą i wykonawczą. Nikt z obywateli nie powinien narzucać drugiemu obywatelowi swojej woli, ani odbierać komuś wolności. Odrzucają oni też wolny rynek, niesprawiedliwość oraz wyzysk ludzki. Określenie to zostało wykształcone w XV i XVI wieku i był specyficzną formą ustrojową. Początkowo demokracja szlachecka wykształciła się w Królestwie Polskim, a następnie w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. W Państwie o tym ustroju to jedynie szlachta decydowała o losach państwa, mogła brać udział w głosowaniach, miała również pokazać tolerancję i ogólny szacunek w warstwie szlacheckiej. Ustrój ten stał się przykładem dla całej Europy. Przedstawicieli wybierano na specjalnych sejmikach ziemskich, którzy następnie decydowali o władzy w państwie podczas walnego zgromadzenia. Dostawali oni specjalne instrukcje, co do głosowania sejmowego. Po zakończeniu takiego zgromadzenia posłowie mieli obowiązek zdawania relacji z takich posiedzeń. E skład takiego sejmu wchodził król, posłowie oraz izba poselska, co jest zbliżone do współczesnego Rządu w Polsce. Izba poselska składała się z posłów, wybranych wcześniej podczas sejmików ziemskich. Senat, to rada królewska, czyli świeccy oraz duchowni, którzy było najwyższymi urzędnikami w państwie. W senacie nie zasiadali ludzie, którzy zostali wybrani, lecz najwyżsi urzędnicy.
Jak przystało na szlachetnie urodzonych ludzi ich domostwa też nie mogą być byle, czym. Nawet mało zamożni, zatrudniali, co najmniej gospodynię i pokojówkę. Działo się to z tego powodu, że domostwa szlachty były naprawdę obszerne. Począwszy od dużych domów z przestronnym ogrodem, które obecnie byłyby uważane za posiadłości a skończywszy na wielkich dworach z hektarami parków lasów i pól. Aby rodzina była uważana w sąsiedztwie powinna utrzymywać stosunki towarzyskie przynajmniej z paroma innymi zamożnymi rodzinami. W tamtych czasach nie wypadałoby Ci najbogatsi wchodzili w jakiekolwiek koligacje z mniej zamożnymi niezależnie od tego, że przecież mieli takie same prawa. Z tego względu zwykle bywało tak, że bardzo bogaci zadawali się z bardzo bogatymi a Ci mniej zamożni usiłowali się wkraść wszelkimi sposobami w łaski bardzo bogatych szlachciców. Wszystko miało swój porządek. Głos decydujący miał zawsze niezmiennie pan domu. Na spacer wychodzono zawsze w odpowiednim szyku na początku małżeństwa później młodzież od najstarszego do najmłodszego. Książki Jane Austen na pewno staną się ulubioną lekturą wszystkich pań, jeśli tylko po nią sięgną. Mowa w nich o takich wartościach jak dobre wychowanie, ogłada mężczyzn względem kobiet i wszystko to, o czym kobiety nieśmiało marzą. Dlaczego nieśmiało? Bo czasy, gdy mężczyzna zabiegał o względy kobiety już dawno minęły. Dzisiaj to panie odnajdują się w roli myśliwego w dżungli miasta. Chociaż właśnie czy rzeczywiście odnajdują się? Sądzę, że raczej to mogłoby być pobożnym pragnieniem mężczyzn. Jednak chcąc nie chcę kobiety zmuszone względami społecznymi szukają partnerów i sytuacja się odwraca to one zabiegają o względy panów. Sądzę, że w tym zdecydowanie nie przyjaznym otoczeniu, panie znajdą swój bezpieczny azyl. Panom książki Jane Austen również polecamy z tego względu, że być może po przeczytaniu dowiedzą się czegoś więcej o psychice pań, ich oczekiwaniom względem panów oraz często a nawet za często niespełnionym marzeniom o idealnych mężczyznach! Życzę wszystkim miłej lektury!